Το Γελαστό Πνεύμα των Γιορτών στο FenArte

48052983_299612860729610_4806519530408902656_n

Οι εκδόσεις Μωραίτης και ο συγγραφέας Γιώργος Χατζηκυριάκος σας προσκαλούν την Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου και ώρα 20.00 στον Πολυχώρο Τέχνης FenArte (Κουντουριώτου 118) στο κέντρο του Πειραιά για την παρουσίαση του βιβλίου Το Γελαστό Πνεύμα των Γιορτών (Πώς ο Διόνυσος έγινε ο Άγιος Βασίλης)

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο συγγραφέας, ο εκδότης Χρήστος Μωραίτης και ο Λευτέρης Κεραμίδας, συγγραφέας της σειράς φαντασίας Οι Γιοι της Στάχτης (εκδ. Άρπη-Mamaya)

Μια εκδήλωση για τα Χριστούγεννα και την γέννηση του θρύλου του Άη Βασίλη η ιστορία του οποίου φτάνει ως τις μέρες του θεού Διόνυσου και της λατρείας του.

Υπόθεση του βιβλίου:

Κάποιο χειμώνα πολύ παλιά, ο Διόνυσος, ο γελαστός θεός του γλεντιού, ξεκίνησε να πάει στην αρχαία Αθήνα. Στο δρόμο χάθηκε και ταξίδεψε μακριά. Βρέθηκε στις χώρες των Βίκινγκς και των Κελτών, στη Γαλλία, την Ιταλία, την Αγγλία, την Αμερική, στο Βόρειο Πόλο και σε πολλά ακόμα μέρη. Ταξίδεψε με ιπτάμενους τράγους, ελάφια και ένα καράβι με Ολλανδούς ναύτες. Γνώρισε τον Όντιν, τον Θορ, την Μπεφάνα, τον Κάρολο Ντίκενς, τον Τόμας Ναστ και έμαθε για τα Χριστούγεννα, τον Άγιο Νικόλαο και τον Σάντα Κλάους. Και πού να το φανταστεί πως πίσω από όλα αυτά βρισκόταν εκείνος! Ναι, εκείνος, το γελαστό πνεύμα των γιορτών που έφερνε χαρά και δώρα από όπου κι αν περνούσε.
Και όταν πια έφτασε στην Αθήνα, οι άνθρωποι δεν τον αναγνώρισαν σαν Διόνυσο αλλά σαν… Άγιο Βασίλη!

Ένα συναρπαστικό ταξίδι στο Χρόνο και την Ιστορία των Χριστουγέννων από την Ελλάδα στην Δύση και πίσω πάλι. Ένα παραμύθι για την προέλευση της μορφής του Αη-Βασίλη, πίσω από το γέλιο του οποίου υπάρχει το αιώνιο χαρωπό και σκανδαλιάρικο πνεύμα των γιορτών.

Advertisements
Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Το Γελαστό Πνεύμα των Γιορτών

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Μωραίτης το νέο μου βιβλίο για τα Χριστούγεννα με τίτλο:

Το Γελαστό Πνεύμα των Γιορτών (Πώς ο Διόνυσος έγινε ο Άγιος Βασίλης)

47478569_506808389809767_13744694211117056_n

Το βιβλίο πραγματεύεται την ιστορία των Χριστουγέννων και τη γέννηση του θρύλου του Άη Βασίλη. Ξεκινώντας από την αρχαία εποχή και τα Μικρά Διονύσια και συνεχίζοντας στο Χειμερινό Ηλιοστάσιο και τα Σατουρνάλια , αφηγείται την περιπέτεια του Διονύσου που ταξιδεύει στην Μεσόγειο, την μεσαιωνική Ευρώπη, την Βικτωριανή Αγγλία και την Αμερική του Εμφυλίου μέχρι να επιστρέψει στην Ελλάδα του σήμερα φέρνοντας έθιμα από όλον τον κόσμο και μια νέα ταυτότητα.
Ένα βιβλίο για παιδιά από 10 χρονών και άνω που εξηγεί με ευχάριστο τρόπο την μεταμόρφωση του αρχαίου θεού της χαράς και του γλεντιού στον σύγχρονο Santa Claus και τον δικό μας Άγιο Βασίλη

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μωραίτης και περιέχει εικονογράφηση.

Περίληψη:

Κάποιο χειμώνα πολύ παλιά, ο Διόνυσος, ο γελαστός θεός του γλεντιού, ξεκίνησε να πάει στην αρχαία Αθήνα. Στο δρόμο χάθηκε και ταξίδεψε μακριά. Βρέθηκε στις χώρες των Βίκινγκς και των Κελτών, στη Γαλλία, την Ιταλία, την Αγγλία, την Αμερική, στο Βόρειο Πόλο και σε πολλά ακόμα μέρη. Ταξίδεψε με ιπτάμενους τράγους, ελάφια και ένα καράβι με Ολλανδούς ναύτες. Γνώρισε τον Όντιν, τον Θορ, την Μπεφάνα, τον Κάρολο Ντίκενς, τον Τόμας Ναστ και έμαθε για τα Χριστούγεννα, τον Άγιο Νικόλαο και τον Σάντα Κλάους. Και πού να το φανταστεί πως πίσω από όλα αυτά βρισκόταν εκείνος! Ναι, εκείνος, το γελαστό πνεύμα των γιορτών που έφερνε χαρά και δώρα από όπου κι αν περνούσε.
Και όταν πια έφτασε στην Αθήνα, οι άνθρωποι δεν τον αναγνώρισαν σαν Διόνυσο αλλά σαν… Άγιο Βασίλη!

Ένα συναρπαστικό ταξίδι στο Χρόνο και την Ιστορία των Χριστουγέννων από την Ελλάδα στην Δύση και πίσω πάλι. Ένα παραμύθι για την προέλευση της μορφής του Αη-Βασίλη, πίσω από το γέλιο του οποίου υπάρχει το αιώνιο χαρωπό και σκανδαλιάρικο πνεύμα των γιορτών.

Scrooge-Ghost-Leech-m

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Κίτρινα Γιλέκα vs «Μικρός είσαι ακόμα»

Οι Γάλλοι διαδηλώνουν για τα ίδια ζητήματα για τα οποία διαδήλωσαν και οι Έλληνες τις ημέρες που οι κυβερνήσεις ψήφιζαν τα Μνημόνια. Οι Έλληνες την επόμενη μέρα πήγαν στη δουλειά τους (όσοι είχαν) ενώ οι Γάλλοι συνεχίζουν να διαδηλώνουν. Θα κάψουν το Παρίσι όχι επειδή τους αρέσουν τα μπάχαλα. Θα το κάψουν επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή.
Επιλογή. Ναι. Εδώ είναι η τεράστια διαφορά των Ελλήνων με τους Ευρωπαίους.
Ο Γάλλος στα 18 του χρόνια είναι ενήλικος. Φεύγει από το σπίτι για να σπουδάσει και να βρει δουλειά. Και θα το κάνει. Αφού πρωτίστως φύγει από το σπίτι και την οικογένεια.
Ο Έλληνας στα 18 του χρόνια είναι και αυτός ενήλικος. Αλλά είτε σπουδάζει, είτε δουλεύει, είτε μένει άνεργος, δεν μπορεί να ξεκολλήσει από το σπίτι και την οικογένεια. Ακόμα και αν φύγει, πάντα η πόρτα του σπιτιού θα είναι ανοιχτή. Χωρίς ντροπή θα γυρίσει πίσω όπου μπορεί να κάτσει με την μαμά και τον μπαμπά μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος. Μπορεί να τρώει και να ζει μαζί τους χωρίς να πληρώνει τους λογαριασμούς του σπιτιού. Μπορεί και να δουλεύει για 300 ευρώ και να βγάζει τα τσιγάρα και τα ποτά του, τα ταξίδια του, τα κινητά του ή ότι άλλο θέλει. Στην τελική δουλεύει για χαρτζιλίκι. Και η μαμά και ο μπαμπάς, όσο και να στεναχωριούνται με την κατάσταση, την αποδέχονται στο όνομα της ελληνικής οικογένειας. Ας μην κάνει προκοπή το παιδί. Ας μην κάνει οικογένεια. Ας είναι καλά. Αυτό και μόνο αρκεί.
Ο Γάλλος δεν έχει επιλογή. Δεν θα γυρίσει πίσω. Αν το κάνει, έχει ξεπέσει στα μάτια της οικογένειας και της κοινωνίας. Έτσι είναι οι Ευρωπαίοι. Έτσι είναι οι Καθολικοί.
Εάν το 2010 έλεγε ο Παπανδρέου στον Γάλλο για Μνημόνια και το 2012 ο Παπαδήμος τον έβαζε να δουλεύει από δω και μπρος για 400 κατοστάρικα, θα τους είχε κόψει τα κεφάλια στην μνήμη της Βαστίλης και της Γαλλικής Επανάστασης. Γιατί δεν θα είχε επιλογή. Θα έπρεπε να αποδεχτεί ότι θα ζούσε με ψίχουλα. Δεν θα τον ντάντευε κανεις. Ούτε θα του έλεγε «μικρός είσαι ακόμα» την ώρα που θα άγγιζε τα 40.
Ο Γάλλος πήρε το μουντιάλ. Ο Γάλλος δεν την ψώνιζε όπως ο Έλληνας το 2004 ούτε και αναπαύτηκε σε δόξες, είτε διαχρονικές είτε εφήμερες.
Δεν είχε επιλογή. Ούτε πίστεψε σε «καλύτερες μέρες».
Για αυτό καίει το Παρίσι. Γιατί δεν φοβάται να καεί.
Ο Έλληνας έχει την οικογένεια. Από αρχαιοτάτων χρόνων την έχει και την διατηρεί. Και είναι για αυτόν ιερή και παρήγορο που υπάρχει μέσα σε όλα αυτά τα δεινά. Αλλά τον κρατάει πίσω. Όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο αλλά και πολιτικό. Τον κυβερνούν οικογένειες. Τον κατευθύνουν οικογένειες. Τον καταστρέφουν οικογένειες.
Και δεν είναι όλη η Ελλάδα μια οικογένεια. Όπως λέει ο λαός, άλλοι γεννιούνται από φτωχά @@ άλλοι από πλούσια @@. Και έτσι πορεύονται. Τουλάχιστον για όσο μακριά μπορούν να πάνε.
Οι Ευρωπαίοι βγάζουν πολίτες. Οι Έλληνες παιδιά. Παιδιά που όσων χρονών και να φτάσουν, πάντα θα περιμένουν να χτυπήσει το κουδούνι του σχολείου για να γυρίσουν στους γονείς τους και να δουν τι έχει για φαγητό.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Δεκέμβρης 2008-2018 και η Γενιά του Αλέξη

10 χρόνια μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 08 η οργισμένη τότε Γενιά του Αλέξη δουλεύει σήμερα για 250 ευρώ μικτά. Αλλά δεν είναι οργισμένη. Είναι η Γενιά που ξενιτεύτηκε για ένα καλύτερο μέλλον αντί να δείξει τα δόντια της και να δαγκώσει, όπως έκανε εκείνον τον Δεκέμβρη. Είναι η Γενιά που μπήκε στην Αστυνομία, όχι για την ιδεολογία αλλά για να έχει σταθερή δουλειά αφού δουλειές δεν υπάρχουν.
Είναι η Γενιά που θα μπορούσε να ανατρέψει τα πάντα και όχι να φάει οχτώ χρόνια κρίσης και τέσσερα μνημόνια. Αλλά δεν ήταν αρκετά οργισμένη. Ή δεν ήταν ποτέ αληθινά οργισμένη. Ή ξεκάβλωσε στον πρώτο της Δεκέμβρη. Ή νόμισε πως εκπλήρωσε το χρέος της το 2008.
Ή απλά έτσι γίνεται μετά την εφηβεία. Από το «Κάτσε καλά Γεράσιμε» της δικής μου Γενιάς μέχρι το «Η Μακεδονία είναι ελληνική» που φωνάζουν τώρα οι νέοι μαθητές, έρχεται η στιγμή που τελειώνεις το Λύκειο, ενηλικιώνεσαι και ξεκαβλωνεις. Η ζωή ειναι υπέροχη μετά τα 18. Και παρ’όλα τα ζόρια της, παραμένει υπέροχη συγκριτικά με τους τέσσερις τοίχους του σχολείου που σε φυλάκιζε μέχρι τότε.
Εκείνο το παιδί δεν πήγε ποτέ 18. Δεν έφτασε σήμερα στα 25.
Αλλά εσείς που φτάσατε τί κάνατε;
Ένα μνημόσυνο. Τίποτα παραπάνω.
Και αλίμονο σε μια Γενιά οργισμένων εφήβων που άφησαν πισω τους μονάχα ένα μνημόσυνο.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Δεκεμβριανά 1944. Το αίμα του Δεκέμβρη

3 Δεκεμβρίου 1944, Αθήνα.
28 άνθρωποι νεκροί από πυρά της αστυνομίας και των Άγγλων στρατιωτών σε ειρηνική διαδήλωση στην πλατεία Συντάγματος. Όλοι τους νέοι και νέες.
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί δεν υπάρχει εθνική μέρα μνήμης για εκείνους. Ίσως επειδή ήταν και τότε Παπανδρέου στην κυβέρνηση. Ίσως επειδή δεν κάνει να θυμόμαστε τέτοιες έχθρες με τους «καλούς» μας φίλους Άγγλους.
Ή ίσως επειδή, αργά ή γρήγορα, ένα ακόμα παιδί θα έπεφτε από αστυνομικά πυρά, νύχτα Δεκέμβρη, γιορτή του Αγίου Νικολάου. Και η Αθήνα θα καιγόταν ξανά και ξανά, μαζί με τα φαντάσματα των Δεκεμβριανών του 1944.


Η πόλη μας είναι στοιχειωμένη. Όσο και να τη στολίσουμε, όσο και να τη φωταγωγήσουμε, όσο χριστουγεννιάτικη και να προσπαθήσουμε να την κάνουμε, παραμένει μια πόλη φαντασμάτων που τριγυρνούν ανάμεσα σε τουριστικά μαγαζιά και ξένους αγιοβασίληδες. 


Remember, remember the 3rd of December θα μπορούσε να πει ένας άλλος Γκάι Φωκς, από τους δικούς μας, εκείνους που πήγαν να ανατινάξουν το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία και να δολοφονήσουν τον Τσώρτσιλ. Ναι, αυτόν ντε, που μιλά στην εισαγωγή του Aces High των Iron Maiden. Σαφώς ήταν πολύ ωραία όταν βλέπαμε τον Dickinson να τραγουδά κάτω από το αεροπλάνο spitfire το καλοκαίρι στη Μαλακάσα. Αλλά σκέψου εκείνον τον Δεκέμβρη του 1944 που τα spitfire των Άγγλων πετούσαν πάνω από την Αθήνα και βομβάρδιζαν. Σκέψου και τα τανκς που γκρέμιζαν τα σπίτια των πολιτών για να φτιάξουν οδοφράγματα.


Σκέψου το αίμα. 


Το αίμα της δικής μας Ματωμένης Κυριακής, 30 χρόνια περίπου πριν αυτή των Ιρλανδών. 30 χρόνια περίπου πριν από το Πολυτεχνείο. 


Το αίμα που χύθηκε στην πλατεία. Το αίμα που θα χυνόταν για έναν ολόκληρο μήνα στην Αθήνα, παραμονές του φοβερού Εμφυλίου.


Το αίμα του Δεκέμβρη.

Δεν είναι τυχαίο που δώσαμε τα Χριστούγεννα στον Δεκέμβρη. Πώς αλλιώς να εξορκίσεις τον πιο σκοτεινό μήνα του χρόνου; Τότε που οι νύχτες είναι μεγάλες και οι καρδιές των ανθρώπων γεμάτες οργή.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Ιστορίες για Βάρδους, Ιρλανδούς και ανθρώπους της διπλανής πόρτας

23 Νοεμβρίου. Μια μέρα γεμάτη αναμνήσεις. Πολλές και όμορφες.

ΠαρουσίασηΒάρδου
Πέρυσι τέτοια μέρα έγινε η παρουσίαση του Βάρδου στην Death Disco. Για το βιβλίο μίλησαν ο εκδότης Χρήστος Μωραίτης και ο συγγραφέας αδελφικός φίλος Μιχάλης Γεωργοστάθης. Αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασε η ηθοποιός Στίλβη Ψιλοπούλου.

ΒάρδοςDeath Disco


Την ίδια μέρα, πριν από τέσσερα χρόνια, στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα έκανε πρεμιέρα το θεατρικό μου έργο «The Irish Bastard». Το ανεβάσαμε με την ομάδα StART, φιλαράκια από τον Ίασμο που μοιραστήκαμε το ίδιο όραμα. Η κωμωδία συνέχισε να παίζεται μέχρι τον Μάρτιο του 2015 ενώ στη συνέχεια διαγωνίστηκε στο 1ο Athens Comedy Festival που οργάνωσε το θέατρο Λύχνος, όπου κατέκτησε την πρώτη θέση.

bastrd.jpg


Ιστορίες για Βάρδους, Ιρλανδούς και ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Στιγμές χαράς, γέλιου, συγκίνησης και νοσταλγίας. Σας ευχαριστώ που ήσασταν εκεί.

11026222_436771716486043_3638174907255037727_n.png

 

«Όλα χάνονται. Και βρίσκονται ξανά. Και ξανά και ξανά»
Το Ταξίδι του Βάρδου

«Ίσως ο Θεός να είναι ένας μεγάλος πότης και εμείς τα μπάσταρδα του που ψάχνουμε τον πατέρα μας στην αγάπη των άλλων»
The Irish Bastard

 

ΙrishPaddy2.jpg

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Η ομάδα Will o Wisps τιμάει το Halloween στην Death Disco

Δεν το είχαμε στο χωριό μας, το είχαμε όμως στην καρδιά μας. Και την Τετάρτη 31 Οκτωβρίου, η ομάδα των Will o Wisps μαζευόμαστε στην αγαπητή Death Disco για να πούμε ιστορίες για πνεύματα, μάγισσες και ξωτικά.
Θα είμαι και εγώ εκεί να αφηγηθώ την ιστορία του Ταμ Λιν, έναν παλιό σκωτσέζικο θρύλο για το Halloween.
43412271_552475915188261_5153279813905022976_o
 
Από την επίσημη ανακοίνωση της Death Disco
 
Την Τετάρτη 31/10 σας προσκαλούμε να γιορτάσουμε μαζί το Halloween ακολουθώντας τα σαγηνευτικά Will o’ Wisps στο Death Disco! Μια βραδιά με την υπογραφή του ελληνικού portal του φανταστικού, με αφηγήσεις σκοτεινών ιστοριών, ατμοσφαιρικά live και άλλες εκπλήξεις!
 
Πρόγραμμα:
 
20:00 – Ο συγγραφέας και σεναριογράφος Αντώνης Τουμανίδης, αποκλειστικά για το event, διαβάζει απόσπασμα από το πολυβραβευμένο του σενάριο «The True Story of Pinocchio»
 
20:30 – Η συγγραφέας και performer Δήμητρα Μπενίση αφηγείται τη χιουμοριστική ιστορία «Κολοκύθες με απήγανο και έτερα τινά»
 
21:00 – Ο συγγραφέας και ηθοποιός Γιώργος Χατζηκυριάκος αφηγείται την ιστορία του «Tam Lin», έναν θρύλο του Halloween από τη Σκωτία
 
21:30 – H χορωδία Fantasy Choir θα μας ταξιδέψει σε μέρη σκοτεινά με επιλεγμένες μελωδίες
 
10:00 – Ο συγγραφέας και αφηγητής Ανδρέας Μιχαηλίδης αφηγείται την ιστορία «Κόρακας Κοράκου Μάτι…»
 
10:30 – Party Time!
 
Stay tuned for tricks and treats!
 
 
 
Poster Illustration: Marilena Mexi
 
DEATHDISCO
Ωγύγου 16 και Λεπενιώτου 24, Ψυρρή
ΗΣΑΠ: ΣΤΑΘΜΟΣ ΘΗΣΕΙΟ / ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ
ΜΕΤΡΟ: ΣΤΑΘΜΟΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ
 
ΤΕΤΑΡΤΗ 31/10/18
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ!
Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε