Άρθρα

Ο Γιώργος Χατζηκυριάκος αρθρογραφεί από το 2007 σε περιοδικά, free press και ηλεκτρονικές σελίδες που αφορούν το Φανταστικό. Τα τελευταία χρόνια γράφει στο Will o Wisps και στο Great Escape.

Ακολουθούν μερικά άρθρα του από τη σελίδα του Will o Wisps:

 

St. Patrick’s Day – Η γιορτή, η προέλευση και το πράσινο πνεύμα της Ιρλανδίας

Τριφύλλια, πράσινα και πορτοκαλί σημαιάκια, καπέλα των ξωτικών, μαύρες μπύρες και φίνο ιρλανδέζικο ουίσκι κατακλύζουν τις παμπ, όπου παραδοσιακά κέλτικα τραγούδια παίζουν μέχρι το ξημέρωμα. Μπάντες όπως οι Pogues, οι Dubliners, καθώς και οι πιο σύγχρονοι Dropkick Murphys και Flogging Molly έχουν την τιμητική τους. Στη Νέα Υόρκη γίνεται παρέλαση, ενώ στο Σικάγο ο ποταμός πρασινίζει. Το πνεύμα της μέρας προστάζει χορό και μεθύσι.

Κι εδώ κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί: Ήταν άραγε ο άγιος Πατρίκιος μέθυσος και πότης; Όχι βέβαια. Ούτε και πράσινος ήταν. Το χρώμα του μάλιστα ήταν το μπλε, ενώ μέχρι το 1970 οι παμπ παρέμεναν κλειστές λόγω αργίας. Αργότερα, η γιορτή του Πατρικίου απέκτησε αυτόν τον ξέφρενο χαρακτήρα που ξέρουμε σήμερα.

Γιατί; Επειδή ο Πατρίκιος, σαν προστάτης άγιος του νησιού, έγινε το σύμβολο μιας χώρας και ενός λαού που υπέμεινε, ταξίδεψε, μετανάστευσε, πολέμησε, επαναστάτησε και κέρδισε τον σεβασμό της υφηλίου. Επειδή στις 17 του Μάρτη γιορτάζει όλη η ψυχή της Ιρλανδίας. Γιορτάζουν τα πράσινα λιβάδια, οι θρύλοι, οι ιστορίες και οι παραδόσεις των Κελτών. Γιορτάζει ο Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς, ο εθνικός ποιητής της Ιρλανδίας που εξύμνησε τις νεράιδες, τα ξωτικά, τους ήρωες και τον αλλόκοσμο της Τιρ Να Ογκ, της Χώρας της Αιώνας Νιότης. Γιορτάζουν οι πράσινοι παπουτσήδες (λέπρεκονς) που φυλάνε το χρυσάφι στην άκρη του ουράνιου τόξου, οι ξωτικοί, Τουάθα ντε Ντανάν, οι ηρωικοί Φιάνα, οι αλαφροΐσκιωτοι και τα νεραϊδοπαίδια. Και όπου υπάρχουν Ιρλανδοί, οι νεράιδες παρασέρνουν τους υποψιασμένους και μη διαβάτες στον κύκλο τους, για να χορέψουν και να πιουν.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ:

St. Patrick’s Day – Η γιορτή, η προέλευση και το πράσινο πνεύμα της Ιρλανδίας

 

Μενέλαος και Ωραία Ελένη – Μια συναρπαστική ιστορία αγάπης και πολέμου

Όλοι ξέρουμε τον μύθο της Ωραίας Ελένης. Είναι από τις ιστορίες αυτές που μαθαίνουμε ήδη από πολύ νωρίς, μαθαίνοντας για τους θεούς και τους ήρωες της Αρχαίας Ελλάδας καθώς και τα δυο μεγάλα έπη του Ομήρου, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Και αν το δεύτερο από αυτά τα έπη επικεντρώνεται στις περιπέτειες του πολυμήχανου Οδυσσέα που αγωνίζεται να επιστρέψει στην Ιθάκη, το πρώτο έχει να κάνει με τον τελευταίο χρόνο του Τρωικού Πολέμου, εκεί όπου χιλιάδες άντρες οδηγήθηκαν στη μάχη και στον θάνατο για την Ελένη. Την Ελένη που αποφάσισε να κλεφτεί με τον Πάρη, τον πρίγκηπα της Τροίας εγκαταλείποντας τον σύζυγο της και βασιλιά της ΣπάρτηςΜενέλαο.

Αυτά και μόνο είναι αρκετά για να σκιαγραφήσουμε τους τρεις χαρακτήρες. Σκεφτόμαστε την Ελένη ως άτιμη και άπιστη, τον Πάρη ως σωτήρα μιας καταπιεσμένης συζύγου και τον απατημένο Μενέλαο ως άξεστο και άπληστο άρχοντα όπως τείνουν να τον παρουσιάζουν στις ταινίες των τελευταίων χρόνων καθώς επίσης και σε μερικές αποδόσεις για παιδιά όπου προσπαθούν εν συντομία να πουν την ιστορία σε λίγες γραμμές.

Κι όμως εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν μεγάλο και παρεξηγημένο έρωτα. Όχι της Ελένης και του Πάρη. Της Ελένης και του Μενέλαου.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ:

Μενέλαος και Ωραία Ελένη – Μια συναρπαστική ιστορία αγάπης και πολέμου

 

Ίμπολκ – Μια μαγική γιορτή του Φλεβάρη

Το Ίμπολκ είναι μια από τις τέσσερις σημαντικές γιορτές του Φεγγαριού και της Φωτιάς, όπως είναι το Μπέλταιν (Πρωτομαγιά) η Λουνάσα (το Θερινό Ηλιοστάσιο) και το Χάλοουιν, το αρχαίο Σάμαιην. Τόσο το Ίμπολκ όσο και οι άλλες τρεις γιορτές έχουν τις ρίζες τους στην εποχή των αρχαίων Κελτών. Πρόκειται δηλαδή για μία ακόμα προχριστιανική γιορτή που αντικαταστάθηκε από κάποια άλλη, όπως τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και η Μέρα των Αγίων Πάντων. Το Ίμπολκ πέφτει πάντα την δεύτερη μέρα του Φλεβάρη, μέρα που σύμφωνα με το χριστιανικό εορτολόγιο ανήκει σε ένα άλλο σημαντικό γεγονός για τη θρησκεία. Για τους Ορθόδοξους είναι η γιορτή της Υπαπαντής και για τους Καθολικούς η Κάντλεμας (Candlemass)δηλαδή η μέρα που ο νεαρός Χριστός άφησε την αγκαλιά της Μητέρας Του για να εισέλθει στο Ναό. Όπως θα δούμε παρακάτω η γιορτή αυτή της Υπαπαντής δεν βρέθηκε καθόλου τυχαία πάνω στο αρχαίο Ίμπολκ.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ:

Ίμπολκ – Μια μαγική γιορτή του Φλεβάρη

Advertisements